In Khe Sanh gaan we ’s avonds een wandeling maken voor het diner. Er is hier niet echt veel te zien en we vinden zelfs geen “etablissement” om een klepke te drinken. Terug naar het Hotel waar we dan toch iets kunnen drinken en vervolgens met den Chung naar het “Restaurant”. We kruipen er vandaag maar vroeg in want morgen wordt een lange dag van een dikke 260 Km.

Bij het ontwaken zit alles potdicht en zien we geen 100 meter. Na het heel simpele ontbijt laden we de motoren en inmiddels is het toch opengetrokken en beloofd het alsnog een warme dag te worden.

De rit van vandaag loopt over de Ho Chi Minh Trail en eindigt aan de caves van Phong Nha. Het is een prachtige rit over een smalle maar prima weg. We rijden dwars door de jungle en passeren enkele kleine dorpjes. Verder niets dan jungle met zeer dichte begroeiing. Echt prachtig om door te rijden.

We hebben onderweg wel enkele problemen. De Luc is er in geslaagd om een tweede maal een hond aan te rijden. Ditmaal is hij er los overgegaan, met beide wielen. Volgens getuigenis van de achteropkomenden zal het beestje verder moeten leven met minstens een paar gebroken ribben.
Honden in Vietnam zijn toch wel een serieus gevaar. Die beestjes lopen hier nogal dik en komen opeens de baan opgelopen. Ze vermijden is zo goed als onmogelijk. We mogen van geluk spreken dat we zelf overeind gebleven zijn.

Wanneer we iets na de middag stoppen merkt den Arsene dat zijn band afgaat. Den boosdoener is snel gevonden, een vijs. Gezien we hier met binnenbanden werken is een plug geen optie. Onzen Chung heeft materiaal bij en we halen het wiel eruit. Daarna blijkt dat de bandijzers, of wat daarvoor moet doorgaan, de band niet van het wiel kunnen halen. Niet getreurd, wiel er terug onder en Arsene op een platte band naar het dorpje dat we juist gepasseerd zijn. De plaatselijke monteur blijkt echter in zijn bed te liggen en weigert eruit te komen. We rijden weer wat verder en Chung vindt iemand die wel het juiste materiaal heeft en ons wil helpen. Uiteindelijk wordt de nieuwe binnenband gestoken en kunnen we verder.

We arriveren uiteindelijk moe maar voldaan in Phong Nha na de tot op heden toch wel mooiste rit en kaarten bij een plaatselijk klepke nog wat na.