In Tan Ky blijkt ’s avonds daadwerkelijk niets te beleven te zijn. We hebben ons diner in het naastgelegen “restaurant” waar we de ondertussen klassieke ingredienten van het Vietnamese eten krijgen. Daarna nog even in een plaatselijk Cafe binnen waar we tot onze verassing toch een klepke kunnen drinken.

’s Morgens worden we wakker en het lijkt op het eerste zicht nat te liggen. Het is echter maar neergeslagen dauw en het klaart zoals eerder snel op. Het wordt wel niet meer zo heet, maar de temperatuur is nu heerlijk om in te rijden.

We verlaten Tan Ky en volgen de de Ho Chi Minh trail verder richting noorden. Het is een relatief grote goede weg. We doorkruisen typische Vietnamese soms echt schilderachtige landschappen.

We zien onderweg ook hoe men hier de blikjes recycleert. Die worden in een grote hoeveelheid uitgestrooid op straat waarna ze met de vrachtwagen worden platgereden.

We stoppen ook bij een locatie waar farmers hun suikerriet en andere zaken verkopen aan voorbijgangers. We zien hier een man die zijn brommer met aangekocht suikerriet aan het laden is. Die is al geladen met een rolstoel en nog onnoemelijk veel andere voorwerpen waardoor hij nog amper plaats heeft om zelf te zitten. We zien daarna een oud vrouwtje zitten zonder benen. Blijkt dat dit zijn moeder is. Tot onze verbazing zien we de man een kussentje nemen en dit op de treeplank van de scooter leggen. Hij heft daarna zijn moeder op, plaatst deze op het kussentje en weg zijn zij. Momentje om weer eens na te denken over één en ander.

Wanneer we bijna op onze bestemming zijn, waar we onze vrouwen terug zullen ontmoeten, rijdt den Chung voor de verandering een lekke band. We zijn op dat moment gelukkig in een dorpje en hij vindt spoedig een hersteller. Ondertussen maken Arsene en Michael gebruik van de tijd om “snel” wat dollars te wissen. Waar ze geen rekening mee gehouden hebben is dat dit een dorpje is waar ze nooit toeristen zien. Resultaat, het duurt één uur voor ze gewisseld hebben. Den Chung zijnen band is rapper hersteld als het wisselen van het geld.

Ondertussen lijkt het weer wat om te slagen en het wordt behoorlijk overtrokken. Regen blijft echter uit en we kunnen droog onze bestemming bereiken, het Cuc Phuong NP, het oudste NP van Vietnam. Bij aankomst worden we door onze vrouwkes opgewacht met een lekker fris klepke.