Na de uitspattingen van voor de rustdag werd de rustdagavond heel rustig. In Sapa is één restaurantje dat pretendeert T-Bone steakhouse te noemen. We riskeren het en gaan daar een steak proberen. Tenderloin steak, meer bepaald. Goede keuze want prima steak en goede sausjes erbij. Eens iets anders na de vele Vietnamese kost die we tot nu toe gegeten hebben.

Naar Luc Yen is een ritje van een 160 Km. Zoals gevreesd is het weer volledig omgeslagen en het regent en is mistig. Regenpakken aan en vertrekken. We rijden eerst naar Lao Cai, grensstadje met China. Onderweg is het mistig en nat, de landschappen zijn waarschijnlijk zeer mooi maar we zien er niet veel van. In Lao Cai zijn we voor het eerst in ons leven op minder dan 100 meter van China. Er is een rivier die een natuurlijke grens vormt en je kan een brug over om China binnen te gaan. We zien echter uitsluitend voetgangers de brug overgaan. Goederen worden op kruiwagens overgebracht en dan overgeladen in andere vrachtwagens of ander vervoer.

Na de bijna China-ervaring rijden we verder naar onze Homestay in Luc Yen. De weg ernaartoe is niet bijzonder interessant of mooi. Via een klein smal glibberig padje rijden we onze homestay binnen. In onze Homestay hebben we een leuk terrasje waar we een prachtig zicht hebben op de omliggende rijstvelden.

Onze gastheer serveert ons avondmaal en er zijn zelfs frietjes bij. Na ons diner maken we nog een wandelingetje naar het dorp. Daar is uiteraard bijna niets te zien. Eén stalleke waar we nog een klepke kunnen drinken en te bed.

Het wordt de nacht niet van den Arsene. Die heeft zeer plots en zonder enige aanwijsbare reden een acute aanval van wel zeer hevige Turista gekregen.