Blog Image

Vietnam

Tam coc

Vietnam Posted on Wed, March 18, 2015 03:27:23

Aan ons meertje in Coc Phuong hebben we een wondermooie locatie. ’s Avonds nog eens Vietnamees eten in het hoofdgebouw en daarna de complete stilte van de jungle. Ook de muggen zijn hier in grote getallen aanwezig en ze hebben blijkbaar honger.

Vandaag hebben we een stralende ochtend, de koperen ploert is al vroeg aanwezig ditmaal. De vrouwtjes vetrekken naar Tam coc en gaan daar eerst een fietstochtje maken terwijl wij het monkey rescuecenter bezoeken. Hier hebben ze enkele zeldzamen apensoorten. Het zijn apen die illegaal werden gehouden of verhandeld en die hier opgevangen worden. Wanneer voldoende aangesterkt zijn worden ze terug vrijgelaten in hun natuurlijke biotoop op de locaties waar ze thuishoren.

We rijden vervolgens een rondje in het park met onze brommerkes dwars door de jungle. Heerlijk rijden en genieten van de geuren en kleuren van het woud.

Tijd om de brommerkes te pakken en we trekken ook naar Coc tam. Een kleine rit waarbij den Arsene erin slaagt om nogmaals lek ter rijden. Chung neemt over en rijdt met de lekke band tot onze bestemming. Onderweg zien we nog een scooter die een varken vervoert op zijn bagagedrager. Het varken ligt op zijn rug en wanneer we passeren merken we dat het nog een levend varken is. Onvoorstelbaar maar normale zaak hier.

In Tam coc checken we in bij het The Long Hotel Een hotelleke waarbij Luc en Maddy op de 7de verdieping een kamer krijgen met panoramisch zicht op de adembenemende omgeving, het binnenlandse Halong bay.

Met een roeibootje gaan we het water op en maken een 2 uur durende tocht tussen de rotsen en rijstvelden van dit supermooie landschap. De manier waarop deze mensen hun roeibootjes aandrijven en sturen is wel zeer speciaal. Ze roeien met hun voeten en zijn hier wel zeer bedreven in.

Ons Veerle is vandaag jarig en van onze gidsen krijgt ze een verjaardagstaart. We hebben gezorgd dat er voldoende drank is en op de 7de verdieping van ons hotel is een gezellig terras waar we de verjaardag van Veerle uitbundig vieren met drank en gekwetter.



Cuc Phuong

Vietnam Posted on Wed, March 18, 2015 03:26:51

In Tan Ky blijkt ’s avonds daadwerkelijk niets te beleven te zijn. We hebben ons diner in het naastgelegen “restaurant” waar we de ondertussen klassieke ingredienten van het Vietnamese eten krijgen. Daarna nog even in een plaatselijk Cafe binnen waar we tot onze verassing toch een klepke kunnen drinken.

’s Morgens worden we wakker en het lijkt op het eerste zicht nat te liggen. Het is echter maar neergeslagen dauw en het klaart zoals eerder snel op. Het wordt wel niet meer zo heet, maar de temperatuur is nu heerlijk om in te rijden.

We verlaten Tan Ky en volgen de de Ho Chi Minh trail verder richting noorden. Het is een relatief grote goede weg. We doorkruisen typische Vietnamese soms echt schilderachtige landschappen.

We zien onderweg ook hoe men hier de blikjes recycleert. Die worden in een grote hoeveelheid uitgestrooid op straat waarna ze met de vrachtwagen worden platgereden.

We stoppen ook bij een locatie waar farmers hun suikerriet en andere zaken verkopen aan voorbijgangers. We zien hier een man die zijn brommer met aangekocht suikerriet aan het laden is. Die is al geladen met een rolstoel en nog onnoemelijk veel andere voorwerpen waardoor hij nog amper plaats heeft om zelf te zitten. We zien daarna een oud vrouwtje zitten zonder benen. Blijkt dat dit zijn moeder is. Tot onze verbazing zien we de man een kussentje nemen en dit op de treeplank van de scooter leggen. Hij heft daarna zijn moeder op, plaatst deze op het kussentje en weg zijn zij. Momentje om weer eens na te denken over één en ander.

Wanneer we bijna op onze bestemming zijn, waar we onze vrouwen terug zullen ontmoeten, rijdt den Chung voor de verandering een lekke band. We zijn op dat moment gelukkig in een dorpje en hij vindt spoedig een hersteller. Ondertussen maken Arsene en Michael gebruik van de tijd om “snel” wat dollars te wissen. Waar ze geen rekening mee gehouden hebben is dat dit een dorpje is waar ze nooit toeristen zien. Resultaat, het duurt één uur voor ze gewisseld hebben. Den Chung zijnen band is rapper hersteld als het wisselen van het geld.

Ondertussen lijkt het weer wat om te slagen en het wordt behoorlijk overtrokken. Regen blijft echter uit en we kunnen droog onze bestemming bereiken, het Cuc Phuong NP, het oudste NP van Vietnam. Bij aankomst worden we door onze vrouwkes opgewacht met een lekker fris klepke.



Tan Ky

Vietnam Posted on Sun, March 15, 2015 15:52:45

In Phong Nha hebben we diner in het hotel (Xuan Son) zelf waarna we het stadje intrekken. Hier zijn wel wat cafékes want er zijn ook wel wat toeristen, voornamelijk backpackers. We vinden een uiterst gezellig terrasje en hebben hier nog een hele leuke avond waarvan we de volgende ochtend de gevolgen dragen

’s Morgens weeral een dikke ondoorzichbare brij die echter langzaam maar zeker optrekt. In de loop van de dag zal het verschroeiend warm worden. De Ronny draagt niet alleen de gevolgen van de het leuke avondje maar heeft ook wat last van den achteruitgang.

Vanmorgen gaan we eerste de caves bezoeken. We rijden met onzen brommer naar de vertrekplaats waar ze ons in een bootje duwen. Met dit bootje de grotten in. Het zijn toch wel indrukwekkende grotten en eigenlijk best wel mooi. Na deze uitstap terug naar het hotel, pakken en vertrekken voor een rit van weeral 260 Km.

De rit van vandaag kan bijlange niet tippen aan die van gisteren. Het zijn voornamelijk grote banen met vrij weinig verkeer waardoor het wel goed opschiet. Ook de scenery is mooi met aanvankelijk nog die typische hoogopschietende bolvormige bergen en daarna de farmers met hun rijstvelden en theeplantages.

Uiteindelijk arriveren we iets na 17:00 uur in het Wolga hotel in Tan Ky. Bij het rijden naar ons hotel wordt meteen duidelijk dat in dit dorp ook niets te beleven valt.

Nog iets over onze brommerkes. Het zijn dan wel oude caramellen maar ze rijden nog prima en om deze toer te doen zijn ze eigenlijk best geschikt. Juist voldoende vermogen om toch af en toe eens door te trekken of in te halen en super licht te sturen. Op de wegen hier in Vietnam is de uitstekende lange vering ook een pluspunt. Onzen Chung, die op een baanmachine Suzuki rijdt, zien we regelmatig met zijn achterwiel de lucht ingaan. Hij heeft dan ook behoorlijk wat last van zijn rug door de doorstane schokken. Onze ruggen houden het buiten verwachting goed vol, enkel de zadels van deze machines zijn niet echt geschikt voor deze afstanden. We hebben dus allemaal een houten kont.



Phong Nha

Vietnam Posted on Sun, March 15, 2015 15:50:04

In Khe Sanh gaan we ’s avonds een wandeling maken voor het diner. Er is hier niet echt veel te zien en we vinden zelfs geen “etablissement” om een klepke te drinken. Terug naar het Hotel waar we dan toch iets kunnen drinken en vervolgens met den Chung naar het “Restaurant”. We kruipen er vandaag maar vroeg in want morgen wordt een lange dag van een dikke 260 Km.

Bij het ontwaken zit alles potdicht en zien we geen 100 meter. Na het heel simpele ontbijt laden we de motoren en inmiddels is het toch opengetrokken en beloofd het alsnog een warme dag te worden.

De rit van vandaag loopt over de Ho Chi Minh Trail en eindigt aan de caves van Phong Nha. Het is een prachtige rit over een smalle maar prima weg. We rijden dwars door de jungle en passeren enkele kleine dorpjes. Verder niets dan jungle met zeer dichte begroeiing. Echt prachtig om door te rijden.

We hebben onderweg wel enkele problemen. De Luc is er in geslaagd om een tweede maal een hond aan te rijden. Ditmaal is hij er los overgegaan, met beide wielen. Volgens getuigenis van de achteropkomenden zal het beestje verder moeten leven met minstens een paar gebroken ribben.
Honden in Vietnam zijn toch wel een serieus gevaar. Die beestjes lopen hier nogal dik en komen opeens de baan opgelopen. Ze vermijden is zo goed als onmogelijk. We mogen van geluk spreken dat we zelf overeind gebleven zijn.

Wanneer we iets na de middag stoppen merkt den Arsene dat zijn band afgaat. Den boosdoener is snel gevonden, een vijs. Gezien we hier met binnenbanden werken is een plug geen optie. Onzen Chung heeft materiaal bij en we halen het wiel eruit. Daarna blijkt dat de bandijzers, of wat daarvoor moet doorgaan, de band niet van het wiel kunnen halen. Niet getreurd, wiel er terug onder en Arsene op een platte band naar het dorpje dat we juist gepasseerd zijn. De plaatselijke monteur blijkt echter in zijn bed te liggen en weigert eruit te komen. We rijden weer wat verder en Chung vindt iemand die wel het juiste materiaal heeft en ons wil helpen. Uiteindelijk wordt de nieuwe binnenband gestoken en kunnen we verder.

We arriveren uiteindelijk moe maar voldaan in Phong Nha na de tot op heden toch wel mooiste rit en kaarten bij een plaatselijk klepke nog wat na.



Khe Sanh

Vietnam Posted on Fri, March 13, 2015 11:29:20

Vandaag eindigen we onze dag in Khe Sanh, een voormalige legerbasis van de US en waar de Amerikanen eveneens een legervliegveld hadden, Ta Con.

Gisteren, na even gerelaxt te hebben op onze kamer zijn we naar de Citadel van Hue gegaan, een paleis van de voormalige koningsdynastie der Nguyens. Gezien onzen Chung een afspraak had met een dokter kunnen we pas laat vertrekken en was de Citadel voor bezoek gesloten. Niet getreurd, naar een plaatselijke bar, niet ver van ons Hotel. Hier was ’t Happy Hour van 17:00 tot 23:00 uur (3 drinken – 2 betalen). We kunnen hier ook eten en hebben de rest van de avond hier dan maar doorgebracht. Onzen armen Chung viel op zijn stoel in slaap en we verlossen hem uit zijn leiden en sturen hem naar zijn bed. In de loop van de avond zie we de eerste echte Vietnamese pletsbui neervallen. Hopen maar dat alles er nu ineens is uitgevallen. Ondertussen krijgen we elk nog een prima nekmassage van onze zwangere dienster.

Onzen Chung, de laatste dagen steeds op tijd, staat ons al op te wachten en lijkt genezen te zijn. We bezoeken vandaag eerst de Citadel. Dit paleis is indrukwekkend groot maar dankzij vervoer met een elektrisch karreke is ons bezoek toch vrij snel afgelopen en kunnen we beginnen aan de rit van, vandaag.

We volgen aanvankelijk de Highway 1 richting Hanoi. Niet echt een leuke weg, zeer saai, druk en vermoeiend. Na een kleine 2 uur gereden te hebben komen we bij de Quang Tri Citadel. Strijdplaats waar in 1972 de Noord en Zuid een battle hebben uitgevochten gedurende 81 dagen en 10.000 mensen zijn omgekomen.

Na dit bezoek nog even verder langs de Highway 1 tot we afslagen richting Laos. Vanaf hier wordt de scenery mooier en de weg plezant om te rijden. We naderen langzaam Khe Sanh, onze slaapplaats van vannacht en bezoeken de vervlogen luchtmachtbasis van de Amerikanen, Ta Con. Veel blijft er niet van over want de plaatselijke bevolking heeft na de oorlog hier zowat alles geplunderd wat overbleef voor de overheid ingreep. Daarna werd basis blijkbaar gebruikt om koffie te telen. Recent hebben ze er toch nog iets van gemaakt dat we kunnen bezoeken. Ook een klein museum maakt deel uit van het complex.

We nemen onze intrek in ons Hotel – Thai Ninh. Heel wat minder als de vorige nachten. Het gebouw ziet er uit als een communistisch bouwwerk maar is voor de rest wel OK.

Naarmate we meer noordelijker rijden heeft onzen Chung steeds minder last om de weg te vinden en wordt ook praatvaardiger. Hoe dan ook, hier in Vietnam moet je echt wel steeds op je hoede zijn of je wordt geript. We hebben al verscheidene keren ondervonden dat sommigen niet echt eerlijk zijn. Met de Dongs is het soms moeilijk werken en bij wisselen van Dollars naar Dong wordt je meestal wel in het zak gezet.



Hue

Vietnam Posted on Thu, March 12, 2015 09:49:39

Gisteravond, na een relaxte namiddag aan de swimming pool van het Ancient House Resort, trokken we met een taxi de oude stad in. We zoeken een dakterras met zicht op de rivier en hebben daar ons avondmaal. Dit is niet echt speciaal en de Ronny krijgt in plaats van escalope een bord met een soort van scampi’s. De Vietnamezen hun uitspraak en begrip van de Engelse taal is niet echt super, om het zacht uit te drukken. Een paar borden fench fies maken ook deel uit van ons avondmaal na vele rijstmaaltijden.

Afscheid van Mr Poppe’s two wives, zoals ze werden onthaald op het vliegveld van Danang, en op weg naar Hue. We rijden langs de boorden van de zee tot in Danang. Saaie grote weg. Juist voor Danang zien we de tempels die onze vrouwtjes bij aankomst zijn gaan bezichtigen.

Na Danang gaan we bekende Hai Van pas over na Danang. Leuke stuurweg en niet te druk. Na deze pas rijden we nog over een kleinere pas aan de kust waar een nieuwe tunnel in aanbouw is om de kleine pas te vervangen.

Na deze pas verhuizen we naar een smal klein baantje dat ons door meerdere kleine dorpjes tot in Hue zal voeren. Wat hier opvalt zijn de begraafplaatsen die langs de kant van de weg liggen en ver doorlopen in de achtergrond. Echt onvoorstelbaar, want bijna de ganse weg, ongeveer 60 Km, staan er langs de kant van de weg tempeltjes. Kleine, grote, gigantisch grote, oude ,nieuwe, allemaal begraafplaatsen van plaatselijke mensen. De grootste begraafplaats die we al ooit gezien hebben.
Blijkbaar geven de mensen hier, hoe arm ze ook zijn, al hun geld uit om een deftige begraafplaats voor hun familie te hebben.

We arriveren omstreeks 14:00 uur en Hue en nemen onze Lunch in een plaatselijke stal. We kunnen nu voor de verandering eens zelf kiezen wat we eten. Uiteraard enkel Vietnamees eten te krijgen. We eten hier echter redelijk smakelijk en hebben een heel lekker geroosterd kieken.

Inchecken in het hotel. Onzen Chung is nog steeds wat ziekjes en heeft in Hue een afspraak met een plaatselijke dokter. Hij heeft iets aan zijn “Airways”.

In afwachting van zijn terugkomst en een bezoek aan de citadel van Hue kunnen we wat relaxen op de kamer van ons prima 4 **** Hotel: Midtown.



Hoi An

Vietnam Posted on Wed, March 11, 2015 13:10:20

Vandaag weer een lange rit, want die 60 km van gisteren moeten erbij. Vanavond zien we onze vrouwen terug in Hoi An. Normaal passeerden we langs de tempels van MySon, maar we besluiten dit niet te doen en rechtstreeks naar Hoi An te rijden.

De rit van vandaag is wondermooi. We rijden over leuke stuurweggetjes door een enorm groene jungle, waar op enkele plaatsen heldergroene rijstvelden tussen liggen. Her en der nog een waterval en je kan spreken van een mooie coctail.

Vandaag ook een dodelijke aanrijding gehad. Op zeker ogenblik loopt er een spelende hond de baan over. Luc kan niets doen en wijkt een beetje uit om zo te vermijden dat hij met zijn voorwiel over de hond rijd. De hond wordt echter geraakt met de motorblok. Ronny en Michael die achter Luc rijden horen bij het passeren van de hond het ijselijk gejank van een hond in doodsstrijd. Wijselijk stoppen we maar niet om problemen met de locals te vermijden. Chung, die niets gemerkt heeft van de aanrijding, laat ons achteraf weten dat dit verstandig was.

We arriveren uiteindelijk tijding in Hoi An en nemen onze intrek in het Hotel. Het Ancient House Resort. Een prachtig hotel gelegen in het centrum van Hoi An. Even na ons komen onze vrouwen het hotel binnengestesseld en hebben we een leuke hereniging.

’s Avonds de oude stad in die bij het Unesco werelderfgoed hoort. Alles is hier verlicht met lampions en geeft zo wel een zeer speciale sfeer aan het stadje. Echt gezellig rondwandelen en onzen Chung brengt ons nu naar een voor zijn doen wel erg deftig restaurant waar we zelf ons eten kunnen kiezen.

Daarna duiken we nog een locale karaokebar in met live music. Daarna met de taxi naar het hotel en onze luxueuze kamer in.

’s Morgens hebben we een prima uitgebreid ontbijt. We nemen van onze rustdag gebruik om ook effectief wat te ontspannen nadat we de laatste 2 dagen telkens 300 km gereden hebben op onze 250 cc motoren. De maximum snelheden die we halen is 80 en meestal rijden we tussen de 40 en de 60. Sneller is niet echt mogelijk door enerzijds het verkeer, de wegen en de motoren.

We maken gebruik van de gratis fietsen die het hotel levert en rijden naar de kust waar we een wandeling over het strand maken. Nadien rijden we met onze fietsen naar het oude centrum. Heel mooi ontspannen stadje. We hebben een hele relaxte namiddag in het stadje en eindigen onze dag aan het zwembad van ons hotel. Hier heb ik eindelijk de tijd en de goesting om den blog te bevoorraden.



Kon Tum

Vietnam Posted on Wed, March 11, 2015 13:09:24

Surprise, maar onzen Chung zit al te ontbijten wanneer we in de breakfastroom van het hotel komen. We vertrekken dus op tijd en Chung zijne vriend rijdt met zijn vrouw op zijn scooter met ons mee. Op zeker ogenblik is er een splitsing en we draaien hier af.

We stoppen zoals gewoonlijk in een plaatselijk stalletje en drinken iets. Wanneer we vertrekken stapt de vriend van Chung op diens motor en Chung neemt de vrouw mee op de scooter. We hebben nu een nieuwe voorrijder, de vriend van Chung.

Via nu wel enkele leuke wegeltjes met mooie landschappen rijden we naar de woning van Chuing’s vriend. Via een onverharde weg bereiken we de koffieboer zijn stulpje. Tot onze grote verbazing stappen we van onze motorfiets en stelt Chung’s vriend ons zijn vrouw voor. En dit is niet dezelfde als die van voorheen.

Na de kennismaking met vrouw en kind stappen we terug op onze motor en leven ons even uit op wat offroadpadjes in de omgeving van de plantage. Daarna hebben we wel een heel uitgebreid middagmaal in de woning van de koffieboer en krijgen we ook nog bier voorgeschoteld. Gezien we nog redelijk ver moeten rijden, nemen we er ééntje uit beleefdheid.

Afscheid genomen en terig de weg op. We rijden nu over wel kleine en stoffige wegen. De scenery is nu wel mooi en het is leuk maar stoffig rijden. We vreten stof en zien er niet uit. Ondertussen wordt duidelijk dat de vriend van Chung niet echt op de voorziene weg woont maar dat we hier een redelijke omweg dienden te doen. Resultaat is dat we niet voor donker op onze bestemming geraken. Onzen Chung is blijkbaar ook goed doorgezakt de avond voordien en valt bijna omver van de slaap.

Omstreeks 19:30 uur, na een bangelijk ritje in het donker, arriveren we op onze locatie, Kun Tom. Weer enkele rondjes in het stadje, want Chung vindt het hotel voor de verandering niet. Na wat gebel en rondvraag blijkt het Hotel nog in een andere plaats te liggen, zo een 60 km verder. We weigeren om in deze omstandigheden nog 60 km te rijden. Rijden in Vietnam met daglicht is al een belevenis, maar in de duisternis meer een zelfmoordpoging.

Chung vindt dan toch een hotel in Kun Tom en na het diner en ettelijke klepkes aldaar kruipen we in onze basic kamer te bed. ’s Morgens blijkt dit nog een echt communistisch hotel te zijn waar ze tussen 07 en 09 ’s morgens door de luidsprekers, die aan de gevel van het hotel hangen, communistische tsjingel tsjangel laten horen.



« PreviousNext »